* *Toxicoemia*, (_csi_) _f. Med._ Estado do sangue, que contém substância venenosa; toxemía. (Do gr. _toxikon_ + _haima_) * *Toxicoêmico*, (_csi_) _adj._ Relativo á toxicoemía. * *Toxicófago*, (_csi_) _m._ e _adj._ O que mistura com os seus alimentos substâncias venenosas. Cf. Júl. Dinis, _Pupillas_, 122. (Do gr. _toxikon_ + _phagein_) * *Toxicóforo*, (_csi_) _adj._ Que produz veneno. (Do gr. _toxikon_ + _phoros_) *Toxicografia*, (_csi_) _f._ Descripção dos tóxicos. (Do gr. _toxikon_ + _graphein_) *Toxicográfico*, (_csi_) _adj._ Relativo á toxicografia. *Toxicographia*, (_csi_) _f._ Descripção dos tóxicos. (Do gr. _toxikon_ + _graphein_) *Toxicográphico*, (_csi_) _adj._ Relativo á toxicographia. * *Toxicohemia*, (_csi_) _f. Med._ Estado do sangue, que contém substância venenosa; toxemía. (Do gr. _toxikon_ + _haima_) * *Toxicohêmico*, (_csi_) _adj._ Relativo á toxicohemía. *Toxicologia*, (_csi_) _f._ Sciência, que se occupa dos tóxicos. (De _toxicólogo_) *Toxicológico*, (_csi_) _adj._ Relativo á toxicologia. * *Toxicologista*, (_csi_) _m._ Tratadista de toxicologia. Cf. Júl. Dinis, _Serões_, 157. *Toxicólogo*, _m._ Aquelle que trata de toxicologia. (Do gr. _toxikon_ + _logos_) *Toxicómetro*, (_csi_) _m._ Instrumento, para avaliar a intensidade dos venenos. (Do gr. _toxikon_ + _metron_) * *Toxicóphago*, (_csi_) _m._ e _adj._ O que mistura com os seus alimentos substâncias venenosas. Cf. Júl. Dinis, _Pupillas_, 122. (Do gr. _toxikon_ + _phagein_) * *Toxicóphoro*, (_csi_) _adj._ Que produz veneno. (Do gr. _toxikon_ + _phoros_) * *Toxidendro*, (_csi_) _m._ Nome de várias plantas, do gênero sumagre. * *Toxidermia*, (_csi_) _f. Med._ Dermatose, de origem tóxica. (Do gr. _toxikon_ + _derma_) * *Toxina*, (_csi_) _f. Med._ Substância venenosa, segregada por bactérias. (Fr. _toxine_) * *Toxocarpo*, (_cso_) _m._ Gênero de plantas asclepiadáceas. (Do gr. _toxon_ + _karpos_) * *Toxócera*, (_csó_) _f._ Gênero de molluscos cephalópodes. (Do gr. _toxon_ + _keras_) * *Toxodonte*, (_cso_) _m._ Gênero de mammíferos pachydermes. (Do gr. _toxon_ + _odous_) * *Toxofilo*, (_cso_) _adj. Bot._ Que tem fôlhas em fórma de frecha. (Do gr. _toxon_ + _phullon_) * *Toxóforo*, (_csó_) _m._ Gênero de insectos coleópteros tetrâmeros. (Do gr. _toxon_ + _phoros_) * *Toxoneura*, (_cso_) _f._ Gênero de insectos dípteros. (Do gr. _toxon_ + _neuron_) * *Toxóphoro*, (_csó_) _m._ Gênero de insectos coleópteros tetrâmeros. (Do gr. _toxon_ + _phoros_) * *Toxophyllo*, (_cso_) _adj. Bot._ Que tem fôlhas em fórma de frecha. (Do gr. _toxon_ + _phullon_) * *Tóxotea*, (_cso_) _m._ Soldado, dos que velavam pela ordem pública nas ruas de Athenas. (Gr. _toxotes_) * *Tóxote*, (_cso_) _f. Bot._ Designação antiga da artemísia. (Gr. _toxotis_) *Tozamento*, _m._ Curva, descrita pelos madeiros de um navio, collocados de prôa á prôa. *Tra...*, _pref._ O mesmo que _trans..._ *Trabal*, _adj._ Diz-se do prego, próprio para pregar traves. (Lat. _trabalis_) *Trabalhadamente*, _adv._ Com trabalho _ou_ com cuidado. (De _trabalhado_) *Trabalhadeira*, _f._ e _adj._ Diz-se da mulhér, que gosta de trabalhar, que é diligente e cuidadosa. (De _trabalhar_) *Trabalhado*, _adj._ Pôsto em obra; lavrado. Trabalhoso. (De _trabalhar_) *Trabalhador*, _m._ Aquelle que trabalha. Jornaleiro. Aquelle que se occupa nos trabalhos mais rudes do campo. _Adj._ Dado ao trabalho, que gosta de trabalho. Laborioso; activo: _aquelle Ministro é muito trabalhador_. (De _trabalhar_) *Trabalhão*, _m._ Grande trabalho _ou_ grande fadiga. *Trabalhar*, _v. t._ Applicar trabalho a. Executar cuidadosamente. Fazer artisticamente. Apurar-se na feitura de. Lavrar, pôr em obra. Preoccupar; affligir, atormentar. _V. i._ Applicar a actividade própria. Exercer o seu offício. Fazer diligência; esforçar-se. Cogitar. Regular, mover-se, (falando-se de certos maquinismos). * _V. p._ (seguido da prep. _de_), esforçar-se por. Cf. Sous. Monteiro, _Elog. de Lat._ (De _trabalho_) *Trabalheira*, _f. Fam._ Trabalhão; azáfama. (De _trabalhar_) *Trabalho*, _m._ Applicação da actividade intellectual _ou_ phýsica. Serviço. Fadiga. Acção de um maquinismo. Resultado dessa acção. Resultado de um serviço _ou_ da actividade phýsica _ou_ moral do homem. Labutação. Cuidado _ou_ esmêro em qualquer serviço. Afflicção, inquietação. Exercício. * Obra, que está para fazer-se _ou_ em via de execução. Maneira, com que se exerce a actividade intellectual _ou_ material. Acção mechânica dos agentes naturaes. _Physiol._ Phenómeno orgânico no interior dos tecidos. _Pl._ Discussões _ou_ deliberações, (falando-se de uma corporação). * Emprehendimentos gloriosos e fatigantes. * Afflicções, cuidados: «_acabaram-se as penas e os trabalhos._» Junqueiro, _Melro_. (Do lat. hyp. _trabaculum_ ou _trepalium_) *Trabalhosamente*, _adv._ De modo trabalhoso. Com trabalho; com fadiga. Á custa de sacrifícios. *Trabalhoso*, _adj._ Que dá trabalho _ou_ fadiga. Custoso; diffícil. * *Trabalhucar*, _v. i. Prov. trasm._ O mesmo que _trabalhar_. * *Trábea*, _f._ Espécie de toga branca com listras encarnadas, usada por alguns dos antigos Romanos. Cf. C. Lobo, _Sát. de Jud._, I, 48. (Lat. _trabea_) * *Trabécula*, _f._ Pequena trave. _Anat._ Cada um dos filamentos cruzados, de que se compõe a substância esponjosa, areolar _ou_ reticular, do interior dos ossos. (Lat. _trabécula_) * *Trabela*, _f. Prov. trasm._ Bicho, que dá no milhão. (Relaciona-se com _trabécula_) *Trabelho*, (_bê_) _m._ Peça de madeira, com que se torce a corda da serra, para a retesar. Peça de xadrez. Peia. (Do lat. _trabécula_) * *Trabola*, _m. Prov. beir._ O mesmo que _trapóla_. *Trabucada*, _f._ Ruído, produzido pelo rodar da antiga máquina chamada trabuco. * _Ext._ Ruído, estrondo. (De _trabuco_) *Trabucador*, _m._ e _adj._ O que trabuca. *Trabucar*, _v. t._ Atacar, lançando pedras. Desmoronar. Fazer ir a pique (um navio). Agitar. _V. i._ Trabalhar insistentemente. Ir a pique. Fazer barulho; fazer estrondo, martelando, _ou_ dando pancadas repetidas em substância rija. Cf. Bernárdez, _Luz e Calor_, 12. (Cast. _trabucar_) *Trabuco*, _m._ Antiga máquina de guerra, com que se atiravam pedras. Espécie de bacamarte. (Cast. _trabuco_) * *Trabul*, _m._ Estrado rectangular, donde se ergue o eixo da roda em que trabalha o olleiro. (Cp. _trabulo_) * *Trabula*, _f._ O mesmo que _trabulo_. * *Trabulo*, _m. Prov._ O pecíolo da couve _ou_ de outra planta herbácea. * O mesmo que _trabul_. _Prov. beir._ Cana de milho, depois de separada da espiga. (Dem. do lat. _trabs_?) * *Trabuqueiro*, _m._ Salteador, armado de trabuco. (De _trabuco_) *Trabuquete*,^1 (_quê_) _m._ Pequeno trabuco. * *Trabuquete*,^2 (_quê_) _m. Ant._ Casa de câmbio, onde se trocava _ou_ rebatia qualquer qualidade de moéda, com desconto _ou_ ágio em favor do thesoiro público. (Fr. ant. _trabuquet_, mod. _trebouchet_) *Trabuzana*, _f. Pop._ Tempestade. Incômmodo _ou_ doença. Melancolia. Indigestão. * Bebedeira. *Traça*,^1 _m._ Acto _ou_ effeito de traçar^1. Esbôço. Plano; desenho. Maneira. Organização. _Fig._ Manha, ardil, astúcia. *Traça*,^2 _f._ Pequeno insecto roedor. _Fig._ Aquillo que destrói a pouco e pouco. _Fam._ Pessôa maçadora. *Traçado*,^1 _m._ Traçamento. * Relatório escrito, em Maçonaria. (De _traçar_^1) *Traçado*,^2 _m. Bras._ Lona estreita, para velame. (De _traçar_^2) *Traçador*, _m._ e _adj._ Aquelle que traça. (De _traçar_^1) * *Tracajá*, _m. Bras._ Espécie de reptil, congênere da tartaruga. (Do tupi) *Tracalhaz*, _m. Pop._ Grande fatia _ou_ grande porção; naco. (Por _trancalhaz_, de _tranca_) * *Tracalheiro*, _m._ e _adj. Prov. trasm._ O que faz intrigas _ou_ mexericos. * *Tracalhice*, _f. Prov. trasm._ Mexerico, intriga. * *Traçalho*, _m. Prov._ e _bras._ Naco, pedaço de pão _ou_ carne. _Bras._ Pedaço de carne retalhada, já sêca _ou_ que está secando ao sol. (De _traçar_^2) * *Tracambista*, _m. Bras._ Tratante, biltre, trocatintas. (De _tra..._ + _câmbio_) *Traçamento*, _m._ Acto _ou_ effeito de traçar^1. *Tracanaz*, _m._ O mesmo que _tracalhaz_. * *Tração*,^1 _m. Ant._ Lineamento, perfil. (De _traçar_^1) * *Tração*,^2 _adj. Açor._ Intrigante, mexeriqueiro. * *Tração*,^3 _m. Ant._ Bocado, fragmento. (De _traçar_^2) *Traçar*,^1 _v. t._ Representar _ou_ fazer por meio de traços: _traçar uma caricatura_. Dar traços em. Descrever: _traçar um projecto_. Escrever. Delinear. Projectar. Suppor. Assinalar. Tramar; urdir, planear. Pôr a tiracollo. Decidir. * Desfazer com traços _ou_ golpes; espatifar, partir em pedaços, partir ao meio: _as rodas do combóio traçaram-no_. (Do lat. hyp. _tractiare_) *Traçar*,^2 _v. t._ Roer, corroer, (falando-se da traça^2). _Fig._ Cortar. Gastar. Affligir. * _Açor._ Misturar. _V. i._ e _p._ Sêr corroído pela traça. (De _traça_^2) *Tracção*, _f._ Acção de uma fôrça que desloca um objecto móvel, por meio de corda _ou_ de outra coisa intermediária. Acto de deslocar. (Do lat. _tractio_) * *Trace*, _m._ O mesmo _ou_ melhor que _trácio_: «_Gregos, Traces, Armenios..._» _Lusíadas_. (Lat. _Thraces_) * *Tracejamento*, _m._ Acto de tracejar. *Tracejar*, _v. i._ Fazer traços. _V. t._ Formar com pequenos traços, postos uns adeante dos outros. * Descrever ligeiramente. (De _traço_) * *Tracelete*, (_lê_) _m._ Espécie de puncção, com que se traçam as divisões dos instrumentos de Mathemática. (Fr. _tracelet_) *Tracheal*, (_quê_) _adj._ Relativo á tracheia. *Tracheano*, (_que_) _adj._ Que tem tracheias. Relativo a tracheia. *Tracheia*, (_quei_) _f. Anat._ Canal, que estabelece communicação entre a larynge e os brônchios, e dá passagem ao ar. Cada um dos canaes que, nos insectos, levam o ar a todas as partes do corpo. _Bot._ Cada um dos vasos, que são compostos de céllulas sobrepostas, ligadas por extremidades cónicas. (Gr. _trakheia_) * *Tracheia-artéria*, (_quei_) _f._ O mesmo que a tracheia do corpo humano.