* *Escalpação*, _f._ O mesmo que _escalpamento_. *Escalpamento*, _m._ Acto de _escalpar_. *Escalpar*, _v. t._ Arrancar a pelle do crânio a. (De _escalpo_) * *Escalpelante*, _adj._ Que escalpela. * *Escalpelar*, _v. t._ Rasgar _ou_ dissecar com escalpelo. Dissecar. _Fig._ Analisar profundamente; criticar. * *Escalpelizador*, _adj._ Que escalpeliza. _M._ Aquele que escalpeliza. * *Escalpelizar*, _v. t._ O mesmo que _escalpelar_. Cf. Camillo, _Noites de Insómn._, VII, 91. * *Escalpellante*, _adj._ Que escalpella. * *Escalpellar*, _v. t._ Rasgar _ou_ dissecar com escalpello. Dissecar. _Fig._ Analysar profundamente; criticar. * *Escalpellizador*, _adj._ Que escalpelliza. _M._ Aquelle que escalpelliza. * *Escalpellizar*, _v. t._ O mesmo que _escalpellar_. Cf. Camillo, _Noites de Insómn._, VII, 91. *Escalpêllo*, _m._ Instrumento cirúrgico, para dissecações anatómicas. _Fig._ Crítica. (Lat. _scalpellum_) *Escalpêlo*, _m._ Instrumento cirúrgico, para dissecações anatómicas. _Fig._ Crítica. (Lat. _scalpellum_) *Escalpo*, _m._ Tropheu guerreiro dos indígenas da América, formado da pelle de crânios dos inimigos. (Ingl. _scalp_) *Escalrachar*, _v. i._ Tirar o escalracho da terra. *Escalracho*, _m._ Planta gramínea, cujas raízes se distendem muito, damnificando as sementeiras. Agitação, que o navio produz na água, andando. *Escalrichado*, _adj. Pop._ Insípido: _sopa escalrichada_. * *Escalvação*, _f._ Acto _ou_ effeito de escalvar. *Escalvar*, _v. t._ Fazer calvo. _Fig._ Destruir a vegetação de; esterilizar: _o sol escalvou a cortinha_. *Escama*, _f._ Cada uma das lâminas delgadas, que revestem o corpo de alguns peixes e reptis. Laminazinha, que se separa da epiderme, em consequência de certas moléstias. Qualquer lâmina, qualquer ornato, em fórma de escama. * Cascas sobrepostas _ou_ imbricadas, que cobrem os pinhões nas pinhas. (Do lat. _squama_) *Escamação*, _f._ Acto de escamar. Doença de alguns vegetaes. _Chul._ Zanga, amuo. *Escamadeira*, _f._ Mulher, que escama peixe. *Escamado*, _adj. Chul._ Zangado; amuado. Que fala mal de tudo. *Escamador*, _m._ Aquelle que escama. *Escamadura*, _f._ Acto de escamar. * *Escamalhar*, _v. t. Prov. trasm._ O mesmo que _escangalhar_. Espalhar. (De _cama_) *Escamalhoar*, _v. t._ Fazer camalhões em (um terreno). _V. i._ Fazer camalhões. * *Escamanta*, _f. Gír._ Pescada. (De _escamar_) *Escamar*, _v. t._ Tirar a escama a. _V. p. Gír._ Zangar-se. * _Bras._ Fugir. *Escambador*, _m._ Aquelle que escamba. *Escambar*, _v. t. Des._ Trocar. _Prov._ Mudar de (lugar). (De _escambo_) * *Escambiar*, _v. t._ (e der.) O mesmo _ou_ melhor que _escambar_, etc. * *Escambichar*, _v. t. Bras. do N._ O mesmo que _escadeirar_. * *Escâmbio*, _m._ O mesmo que _escambo_. *Escambo*, _m._ Troca, permutação; câmbio. (Do b. lat. _escambium_) * *Escambra*, _f._ Acto de escambrar. * *Escambrão*, _m. Prov. trasm._ Pessôa arisca, ríspida. * *Escambrar*, _v. i. Prov. minh._ Ennevoar-se e descobrir-se alternadamente (o céu). Haver uma aberta em céu ennevoado. * *Escambro*, _m._ Escambra. Quási o mesmo que _alvarelha_. (De _escambrar_) *Escambroeiro*, _m._ Planta rhamnácea, (_rhamnus catharticus_). (Cp. _escambrão_) *Escameado*, _adj._ Revestido de escamas. * *Escamechar*, _v. i._ Luzir (a mecha); chamejar. * *Escamédio*, _m. Prov. alent._ Gênero de plantas, (_bartsia aspera_, Lge.). *Escamel*, _m._ Banco, sôbre que os espadeiros pulem as espadas. _Fig._ Aquelle que brune. Brunimento: «_antes de hirdes ao escamel, deixay vaidades._» _Aulegrafia_, 145. (Do lat. _scamellum_) *Escamento*, _adj._ O mesmo que _escamoso_. *Escâmeo*, _adj._ (V. _escamoso_) (Lat. _squameus_) * *Escameta*, (_mê_) _f._ Tecido de algodão, procedente do Levante. (De _escama_) * *Escamifero*, _adj._ O mesmo que _escamoso_. (Lat. _squamifer_) *Escamiforme*, _adj._ Semelhante a escama. (Do lat. _squama_ + _forma_) *Escamígero*, _adj._ O mesmo que _escamoso_. (Lat. _squamiger_) * *Escamisada*, _f._ O mesmo que _descamisada_. * *Escamisadela*, _f._ O mesmo que _escamisada_. *Escamisar*, _v. t._ O mesmo que _descamisar_. *Escammónea*, _f._ Planta trepadeira (_convolvulus ammonea_). Resina purgativa, extrahida da raíz dessa planta. (Lat. _scammonea_) * *Escammonina*, _f._ Princípio purgativo, contido na escammónia. O mesmo que _jalapina_. * *Escamo*, _m. Ant._ O mesmo que _escano_. * *Escamões*, _m. pl. Prov. dur._ Cavidades, que, nos barcos rabelos, são ligadas por uma tábua, e nas quaes os tripulantes guardam as suas grandes brôas para a jornada. * *Escamondar*, _v. t. Prov._ Desramar. *Escamónea*, _f._ Planta trepadeira (_convolvulus ammonea_). Resina purgativa, extraida da raíz dessa planta. (Lat. _scammonea_) *Escamonear*, _v. i. Des._ O mesmo que _emmonar-se_. *Escamoso*, _adj._ Que tem escamas; coberto de escamas. (Lat. _squamosus_) *Escamotar*, _v. t._ (e der.) O mesmo que _escamotear_, etc. *Escamoteação*, _f._ Acto de escamotear. _Fig._ Furto hábil. * *Escamoteadela*, _f._ O mesmo que _escamoteação_. *Escamoteador*, _m._ Aquelle que escamoteia. _Fig._ Aquelle que furta com destreza. * _Phot._ Caixilho especial, para se collocarem ao abrigo da luz as chapas photográphicas. *Escamotear*, _v. t._ Empalmar. Furtar com destreza. _V. i._ Ser prestímano, fazer sortes de prestidigitação. (Cast. _escamotear_) * *Escamoucho*, _m. Ant._ Sobejos de mesa. Cf. _Eufrosina_, 178. (Cast. _escamocho_) *Escampado*, _m._ O mesmo que _descampado_. (De _escampar_^1) *Escampar*,^1 _v. i._ Deixar de chover. Limpar-se de nuvens, aclarar-se (o céu). (De _campo_) * *Escampar*,^2 _v. i._ Escapar, fugir: «_diz que a lebre escampou_». Filinto, XII, 197. (Fórma des., mas preferivel a _escapar_. V. _escapar_) * *Escampavia*, _f._ Barco espanhol, de pesca, que chega até á costa do Algarve. *Escampo*, _m._ (V. _descampado_) * *Escamudo*, _adj._ Que tem muitas escamas. * *Escamugir-se*, _v. p._ Escapulir, fugir: «_o gentil-homem e a galante menina escamugiram-se_». Camillo, _Mulher Fatal_, 151. *Escâmula*, _f._ Pequena escama. (Dem. de _escama_) *Escanado*, _adj._ Diz-se das aves, que já não têm matéria sanguinea nas penas grandes, como quando eram novas. Que é adulto, velho. (De cana) * *Escanar-se*, _v. p._ Tornar-se escanado, (falando-se de aves de rapina). Cf. Fern. Pereira, _Caça de Altan._, p. II, c. 2. * *Escanastrado*, _adj. Prov. trasm._ Fraco; alquebrado. Escavacado. (De _canastro_) *Escanção*, _m. Des._ Aquelle que distribue vinho pelos commensaes; copeiro. (Do lat. _scantio_) * *Escançar*, _v. t._ O mesmo que _escancear_. *Escâncara*, _f._ Estado daquillo que é patente, claro, manifesto. _Loc. adv._ _Ás escâncaras_, claramente em público, sem rebuço. (De _escancarar_) * *Escancaração*, _f. Burl._ Acto _ou_ effeito de escancarar. *Escancarar*, _v. t._ Patentear; abrir de par em par. Abrir inteiramente. (De _câncaro_, por _cancro_, Cf. it. _sgangherare_) *Escançaria*, _f. Ant._ Lugar, em que se repartia o vinho. (De _escanção_) * *Escancear*, _v. t._ Repartir (vinho) pelos convidados _ou_ commensaes. (De _escanção_) * *Escancelamento*, _m._ Acto de escancelar. * *Escancelar*, _v. t. Bras._ Abrir muito (os olhos, a bôca, etc.). _V. p. Prov. minh._ Desconjuntar-se; escangalhar-se. (De _cancelo_) * *Escancellamento*, _m._ Acto de escancellar. * *Escancellar*, _v. t. Bras._ Abrir muito (os olhos, a bôca, etc.). _V. p. Prov. minh._ Desconjuntar-se; escangalhar-se. (De _cancello_) *Escanchar*, _v. t._ Separar ao meio. Alargar: _escanchar as pernas_. Escachar. _V. p._ Sentar-se sôbre um objecto, pondo uma perna de cada um dos lados delle. Escarranchar-se. (Corr. de _escachar_? Ou por _esganchar_, de _gancho_?) * *Escanchas*, _f. pl. Prov. trasm._ O mesmo que _andas_. *Escandalizador*, _adj._ Que escandaliza. _M._ Aquelle que escandaliza. *Escandalizar*, _v. t._ Causar escândalo a. Melindrar. Fazer offensa a. Aggravar, maltratar. _V. i._ Fazer escândalo. Proceder mal. (Lat. _scandalizare_) *Escândalo*, _m._ Aquillo que póde induzir em êrro _ou_ peccado. Indignação, produzida pelos maus exemplos. Provocação ao mal, pelo mau exemplo. Offensa, injúria. _Fig._ Pessôa _ou_ coisa que escandaliza. (Lat. _scandalum_) *Escandalosamente*, _adv._ De modo escandaloso. *Escandaloso*, _adj._ Que causa escândalo. Em que há escândalo: _acto escandaloso_. (Lat. _scandalosus_) * *Escandar*, _v. t. Gal._ Indicar a quantidade _ou_ medida dos versos, decompondo-os nas suas differentes unidades métricas _ou_ syllábicas: «_Bella ocupação para um homem de vinte e um annos, escandar jambos e trocheus._» Garrett, _Viagens_. (Gal. inútil, do fr. _scander_, visto termos _escandir_, do lat. _scandere_) *Escândea*, _f._ Trigo durazio. (Do lat. _scandula_) *Escandecência*, _f._ Acto de escandecer. Estado daquillo que é escandecente. (Lat. _excandescentia_) *Escandecente*, _adj._ Que escandece. (Lat. _excandescens_) *Escandecer*, _v. i._ Pôr-se em brasa. Inflammar-se. Tornar-se ardente. Queimar muito. (Lat. _excandescere_) * *Escandecido*, _adj._ Inflammado, ardente: «_...a cara escandecida numa congestão de júbilo_». Camillo, _Brasileira_, 128. (De _escandecer_) * *Escandinavo*, _m._ Habitante da Escandinávia. _Adj._ Relativo á Escandinávia. *Escandir*, _v. t. Des._ Medir (versos). Cf. Castilho, _Fastos_, II, 583. _Fig._ Examinar miudamente. Enumerar. (Do lat. _scandere_) * *Escândula*, _f. Pop._ Escândalo. Motivos de queixa. Offensa particular: _tive delle muitas escândulas_. (Corr. de _escândalo_) *Escanelado*, _adj._ Que tem pernas esguias; magro. (De _canela_) * *Escanência*, _f. Gír. lisb._ Comida. (Cp. lat. _esca_) * *Escanevada*, _f. Prov. beir._ O mesmo que _esgaravanada_. * *Escangadeira*, _f. Prov. trasm._ Peneira, que separa do trigo o farelo, sem tirar as sêmeas. (De _escangar_) * *Escangalhação*, _f. Burl._ Acto de escangalhar: «_...dei escangalhação dos cinco reis._» Camillo, _Mosaico_, 16. *Escangalhar*, _v. t._ Desmanchar. Esbarrondar. Esbandalhar; desconjuntar. (De _cangalho_) * *Escangalho*,^1 _m. Bras. do N._ Ruína; desordem. Confusão. (De _escangalhar_) * *Escangalho*,^2 _m. Bras. do Rio._ Parede escarpada, para suster as terras de um monte. *Escanganhadeira*, _f. Des._ Tabuleiro com parede, para escanganhar. *Escanganhar*, _v. t. Prov._ Separar do canganho _ou_ do engaço (os bagos da uva). (De _canganho_) *Escanganho*, _m._ Acto de escanganhar. * *Escangar*, _v. t. Prov. trasm._ Peneirar, (farinha de trigo), sem separar as sêmeas. (Relaciona-se com _escanganhar_) *Escanho*, _m._ (V. _escano_) *Escanhoador*, _m._ e _adj._ O que escanhôa. * *Escanhoamento*, _m._ Acto _ou_ effeito de escanhoar. Cf. Camillo, _Vingança_, XVIII. *Escanhoar*, _v. t._ Barbear com apuro. *Escanhotador*, _m._ e _adj._ O que escanhota. *Escanhotar*, _v. t. Prov._ Cortar os canhotos _ou_ ramos grossos de. _V. i._ Procurar _ou_ cortar canhotos para lenha. * _Prov. minh._ Bater. *Escanifrado*, _adj. Pop._ Muito magro; escanzelado. Que é magrizela. (Do lat. _canis_) * *Escanifrar*, _v. t._ Tornar escanifrado. Enfranquecer, entanguir. Cf. _Techn. Rur._, 237; Camillo, _Narcót._, I, 259. * *Escanifre*, _m. Pop._ Homem escanifrado. *Escaninho*, _m._ Pequeno compartimento, dentro de caixa, gaveta, etc. Recanto. Esconso. (Dem. de _escano_, visto que o escano _ou_ escabello, além de assento, serve de caixa) *Escano*, _m._ O mesmo que _escabêllo_. (Lat. _scamnum_) *Escantilhão*, _m._ Medida, com que se regulam as distâncias em trabalhos agrícolas _ou_ mechânicos. Medida official, que serve de padrão no aferimento das medidas públicas. * Régua _ou_ pau, com que os pedreiros vão aferindo a largura de uma parede, que constróem. _Loc. adv._ _De escantilhão_, apressadamente; em desordem, aos tombos; de roldão. * _Prov. trasm._ Obliquamente, de esguelha. Em direcção aos cantos de uma superfície quadrangular. (Talvez, de uma fórma ant., _escantilha_, de canto) *Escanzelado*, _adj. Pop._ Muito magro. Magro como um cão faminto. (De cão. Cp. _canzoada_) * *Escanzorrado*, _adj. T. da Bairrada._ Disfarçado, surrateiro.